• Ustawa o radiofonii i tel...
  06.03.2021

Ustawa o radiofonii i telewizji

Stan prawny aktualny na dzień: 06.03.2021

Dz.U.2020.0.805 t.j. - Ustawa z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji

Rozdział 8. Odpowiedzialność prawna

1.
Kto rozpowszechnia program radiowy lub telewizyjny bez koncesji
- podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
2.
Kto rozprowadza program radiowy lub telewizyjny bez wpisu do rejestru
- podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
1.
Jeżeli nadawca narusza obowiązek wynikający z przepisów art. 14a dostęp do informacji umożliwiających identyfikację programu i nadawcy ust. 1 i 2, art. 15 udział w programach określonych audycji i utworów ust. 1, 2 i 3, art. 15a udział w programach telewizyjnych audycji europejskich wytworzonych przez producentów niezależnych ust. 1, art. 16 przekazy handlowe ust. 1–6, art. 16a nadawanie reklam lub telesprzedaży, art. 16b zakaz nadawania niektórych przekazów handlowych ust. 1–3, art. 16c zakaz ukrytych przekazów handlowych, lokowania produktów i tematów, art. 17 sponsorowanie audycji i innych przekazów ust. 1–7, art. 17a lokowanie produktu ust. 1–7, art. 18 treść audycji lub innych przekazów i obowiązek ich oznaczania ust. 1–5b, art. 18a dostępność programów telewizyjnych dla osób niepełnosprawnych ust. 1, art. 20 utrwalanie i przechowywanie audycji, reklam lub innych przekazów oraz udostępnianie ich zapisów ust. 1, art. 20b bezpośrednia transmisja z ważnego wydarzenia ust. 1 i 6, art. 20c realizacja prawa do krótkiego sprawozdania z ważnego wydarzenia ust. 1–5, art. 43 obowiązki operatora rozprowadzającego program w zakresie wprowadzenia określonych programów telewizyjnych ust. 2, art. 43a obowiązek nieodpłatnego udostępnienia programu telewizyjnego przez nadawcę ust. 1 lub z przepisów wydanych na podstawie art. 14a dostęp do informacji umożliwiających identyfikację programu i nadawcy ust. 3, art. 15 udział w programach określonych audycji i utworów ust. 4, art. 15a udział w programach telewizyjnych audycji europejskich wytworzonych przez producentów niezależnych ust. 2 i 3, art. 16 przekazy handlowe ust. 7, art. 16b zakaz nadawania niektórych przekazów handlowych ust. 3b, art. 17 sponsorowanie audycji i innych przekazów ust. 8, art. 17a lokowanie produktu ust. 9, art. 18 treść audycji lub innych przekazów i obowiązek ich oznaczania ust. 6 i art. 18a dostępność programów telewizyjnych dla osób niepełnosprawnych ust. 2 lub nie zastosował się do wezwania, o którym mowa w art. 43a obowiązek nieodpłatnego udostępnienia programu telewizyjnego przez nadawcę ust. 2, Przewodniczący Krajowej Rady wydaje decyzję nakładającą na nadawcę karę pieniężną w wysokości do 50% rocznej opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością przeznaczoną do nadawania programu, a w przypadku gdy nadawca nie uiszcza opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością, karę pieniężną w wysokości do 10% przychodu nadawcy, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym, uwzględniając zakres i stopień szkodliwości naruszenia, dotychczasową działalność nadawcy oraz jego możliwości finansowe.
2.
Przewodniczący Krajowej Rady może nałożyć karę, o której mowa w ust. 1, także w decyzji wydanej na podstawie art. 10 kompetencje Przewodniczącego Krajowej Rady ust. 4.
3.
Kara pieniężna jest płatna z dochodu po opodatkowaniu lub z innej formy nadwyżki przychodów nad wydatkami, zmniejszonej o podatki.
4.
Kary pieniężnej nie można nałożyć, jeżeli od naruszenia obowiązku, o którym mowa w ust. 1, upłynął jeden rok.
Orzeczenia: 1
1.
Jeżeli dostawca usługi medialnej rozpowszechnia program telewizyjny w systemie teleinformatycznym bez wpisu do rejestru, Przewodniczący Krajowej Rady wydaje decyzję nakładającą na dostawcę karę pieniężną w wysokości do 10% przychodu dostawcy, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym. Przepisy art. 53 naruszenie przez nadawcę obowiązków wynikających z przepisów ustawy, ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
2.
W pierwszym roku prowadzonej działalności kara, o której mowa w ust. 1, nie może przekraczać wysokości dziesięciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw w kwartale poprzedzającym wydanie decyzji nakładającej karę, włącznie z wypłatami z zysku, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski".
1.
Jeżeli operator rozprowadzający program narusza obowiązek, o którym mowa w art. 43 obowiązki operatora rozprowadzającego program w zakresie wprowadzenia określonych programów telewizyjnych, ust. 1 lub art. 43a obowiązek nieodpłatnego udostępnienia programu telewizyjnego przez nadawcę, ust. 3, Przewodniczący Krajowej Rady wydaje decyzję nakładającą karę pieniężną w wysokości do 10% przychodu tego operatora, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym, uwzględniając zakres i stopień szkodliwości naruszenia, dotychczasową działalność operatora oraz jego możliwości finansowe.
2.
W przypadku gdy okres działania operatora, o którym mowa w ust. 1, jest krótszy niż rok kalendarzowy, za podstawę wymiaru kary przyjmuje się kwotę 500 tys. zł.
3.
Przewodniczący Krajowej Rady może żądać od operatora, o którym mowa w ust. 1, udzielenia wyjaśnień, przedstawienia dokumentów, w szczególności rocznego sprawozdania finansowego za poprzedni rok podatkowy, w zakresie wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 43 obowiązki operatora rozprowadzającego program w zakresie wprowadzenia określonych programów telewizyjnych, ust. 1 lub art. 43a obowiązek nieodpłatnego udostępnienia programu telewizyjnego przez nadawcę, ust. 3.
1.
Jeżeli podmiot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żądanie narusza przepisy art. 16 przekazy handlowe ust. 1, art. 16b zakaz nadawania niektórych przekazów handlowych ust. 1–3a, art. 16c zakaz ukrytych przekazów handlowych, lokowania produktów i tematów, art. 17 sponsorowanie audycji i innych przekazów ust. 1–2, 4, 5, 6a i 7, art. 17a lokowanie produktu ust. 1–3, 5 i 6, art. 47a kształtowanie katalogu audycji , art. 47b udostępnianie określonej audycji lub przekazu, art. 47c zapewnienie użytkownikom łatwego, bezpośredniego i stałego dostępu do informacji ust. 1 i 2, art. 47d lokowanie produktu w audycjach i sponsorowanie audycji, art. 47e publiczne udostępnianie audiowizualnej usługi medialnej na żądanie ust. 1 i 2, art. 47f obowiązki podmiotów dostarczających audiowizualne usługi medialne na żądanie, art. 47h ograniczenia audycji dostarczanych w ramach audiowizualnych usług medialnych na żądanie i art. 47i obowiązek przechowywania kopii audycji udostępnianych publicznie lub przepisy wydane na podstawie art. 16b zakaz nadawania niektórych przekazów handlowych ust. 3b, art. 17 sponsorowanie audycji i innych przekazów ust. 8 z wyłączeniem przepisów dotyczących ewidencji sponsorowanych audycji lub innych przekazów, art. 17a lokowanie produktu ust. 9 w zakresie szczegółowych warunków oznaczania przez nadawcę audycji, w których zastosowano lokowanie produktu, znakiem graficznym, a także przepisy wydane na podstawie art. 47c zapewnienie użytkownikom łatwego, bezpośredniego i stałego dostępu do informacji ust. 3 i art. 47e publiczne udostępnianie audiowizualnej usługi medialnej na żądanie ust. 3 i 4 i w ciągu 14 dni od dnia doręczenia mu wezwania, o którym mowa w art. 10 kompetencje Przewodniczącego Krajowej Rady ust. 3, nie zaniechał działań naruszających te przepisy, Przewodniczący Krajowej Rady wydaje decyzję nakładającą na niego karę pieniężną w wysokości do dwudziestokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, włącznie z wypłatami z zysku, w kwartale poprzedzającym wydanie decyzji nakładającej karę, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
2.
Określając wysokość nałożonej kary, Przewodniczący Krajowej Rady uwzględnia zakres i stopień szkodliwości naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu dostarczającego
audiowizualną usługę medialną na żądanie.
3.
Kara może być ponownie nałożona po upływie 30 dni od upływu terminu na zapłatę poprzedniej kary w przypadku nieusunięcia naruszeń przez podmiot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żądanie.
4.
Decyzja nakładająca karę nie może być wydana, jeżeli od naruszenia obowiązków, o których mowa w ust. 1, upłynęły dwa lata.
1.
Za niezłożenie sprawozdania w terminie przewidzianym w art. 47j coroczne sprawozdanie z wykonania obowiązków ust. 3 Przewodniczący Krajowej Rady może, po bezskutecznym wystosowaniu żądania, o którym mowa w art. 10 kompetencje Przewodniczącego Krajowej Rady ust. 2, do złożenia sprawozdania w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania, wydać decyzję nakładającą na osobę kierującą działalnością
podmiotu dostarczającego audiowizualne usługi medialne na żądanie karę pieniężną w wysokości nieprzekraczającej 1 000 zł.
2.
Kara może być powtarzana po upływie 30 dni od upływu terminu na zapłatę poprzedniej kary w przypadku dalszego uchylania się od obowiązku złożenia sprawozdania przez podmiot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żądanie.
3.
Decyzja nakładająca karę nie może być wydana, jeżeli od terminu określonego w art. 47j coroczne sprawozdanie z wykonania obowiązków ust. 3 upłynął rok.
1.
Jeżeli osoba kierująca działalnością dostawcy usługi medialnej nie wykonuje decyzji wydanych na podstawie art. 10 kompetencje Przewodniczącego Krajowej Rady ust. 4, Przewodniczący Krajowej Rady może wydać decyzję nakładającą na nią karę pieniężną, nieprzekraczającą jednak jej sześciomiesięcznego wynagrodzenia.
2.
Tej samej karze może podlegać osoba kierująca działalnością dostawcy usługi medialnej za nieudzielenie lub udzielenie nierzetelnych informacji na żądanie Przewodniczącego Krajowej Rady, przewidziane przepisem art. 10 kompetencje Przewodniczącego Krajowej Rady ust. 2.
2a.
Jeżeli jednostka publicznej radiofonii i telewizji nie stosuje się do zaleceń lub działań naprawczych w zakresie realizacji misji publicznej, o których mowa w art. 31b sprawozdania zarządów spółek ust. 3, Przewodniczący Krajowej Rady może wydać decyzję nakładającą na osobę kierującą działalnością jednostki publicznej radiofonii i telewizji karę pieniężną nieprzekraczającą wysokości dziesięciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, włącznie z wypłatami z zysku, w kwartale poprzedzającym wydanie decyzji nakładającej karę, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
3.
Decyzja nakładająca karę nie może być wydana, jeżeli od daty wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, upłynęły dwa lata.
Kary, o których mowa w art. 53 naruszenie przez nadawcę obowiązków wynikających z przepisów ustawy-54, podlegają wpłacie do budżetu państwa.
1.
Od decyzji Przewodniczącego Krajowej Rady wydanych na podstawie art. 10 kompetencje Przewodniczącego Krajowej Rady, ust. 4 oraz art. 53 naruszenie przez nadawcę obowiązków wynikających z przepisów ustawy-54 służy odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu gospodarczego.
2.
W postępowaniu w sprawach odwołań od decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące spraw z zakresu przeciwdziałania praktykom monopolistycznym.
3.
W razie złożenia odwołania od decyzji Przewodniczącego Krajowej Rady do sądu, stronie nie przysługują środki prawne wzruszenia decyzji przewidziane w Kodeksie postępowania administracyjnego, w szczególności dotyczące wznowienia postępowania, uchylenia, zmiany oraz stwierdzenia nieważności decyzji.
Szukaj: Filtry
Ładowanie ...