• Ustawa o gospodarce opako...
  24.02.2020

Ustawa o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi

Stan prawny aktualny na dzień: 24.02.2020

Dz.U.2019.0.542 t.j. - Ustawa z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi

Obserwuj akt

Rozdział 11. Administracyjne kary pieniężne i przepisy karne

1.
Administracyjnej karze pieniężnej, zwanej dalej „karą pieniężną”, podlega ten, kto:
1)
nie będąc wpisanym do rejestru:
a) wystawia dokumenty DPR,
b) wystawia dokumenty DPO,
c) wystawia dokumenty EDPR,
d) wystawia dokumenty EDPO;
2)
wbrew przepisowi art. 11 obowiązki wprowadzającego opakowania ust. 1 nie ogranicza ilości i negatywnego oddziaływania na środowisko substancji stosowanych do wytwarzania opakowań oraz wytwarzanych odpadów opakowaniowych w taki sposób, aby:
a) opakowania nie zawierały szkodliwych substancji w ilościach stwarzających zagrożenie dla produktu, środowiska lub zdrowia ludzi,
b) maksymalna suma zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniu nie przekraczała 100 mg/kg;
3)
wbrew przepisowi art. 11 obowiązki wprowadzającego opakowania ust. 2 nie ogranicza ilości i negatywnego oddziaływania na środowisko substancji stosowanych do wytwarzania opakowań oraz wytwarzanych odpadów opakowaniowych w taki sposób, aby objętość i masa opakowań były ograniczone do niezbędnego minimum wymaganego do spełnienia funkcji opakowania, o których mowa w art. 3 ustawowe pojęcie opakowania ust. 1, oraz zapewnienia poziomu bezpieczeństwa produktowi, biorąc pod uwagę oczekiwania użytkownika;
4)
wbrew przepisowi art. 11 obowiązki wprowadzającego opakowania ust. 3 wprowadza do obrotu opakowania projektowane i wykonane w sposób uniemożliwiający:
a) ich wielokrotne użycie i późniejszy recykling albo
b) przynajmniej ich recykling – jeżeli nie jest możliwe ich wielokrotne użycie, albo
c) inną niż recykling formę ich odzysku – jeżeli nie jest możliwy ich recykling;
4a)
wbrew przepisowi art. 14 obowiązki przedsiębiorcy wprowadzającego produkty w opakowaniach stosuje opakowania nie spełniające wymagań, o których mowa w art. 11 obowiązki wprowadzającego opakowania;
5)
wbrew przepisowi art. 17 obowiązek zapewnienia odzysku odpadów opakowaniowych ust. 5 nie przekazuje organizacji odzysku opakowań, z którą zawarł umowę, wszelkich niezbędnych danych pozwalających na realizację przejętych przez nią obowiązków, w tym informacji o wszystkich wprowadzonych w danym roku kalendarzowym do obrotu produktach w opakowaniach oraz o wszystkich wprowadzonych do obrotu produktach w opakowaniach stanowiących podstawę do obliczenia poziomu odzysku i recyklingu zgodnie z art. 20 docelowy poziom odzysku i recyklingu ust. 2 lub 3;
6)
wbrew przepisowi art. 18 obowiązki wprowadzającego środki niebezpieczne w opakowaniach ust. 2 nie finansuje kosztów zbierania odpadów opakowaniowych po środkach niebezpiecznych będących środkami ochrony roślin przez przedsiębiorcę prowadzącego jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego albo nie odbiera na własny koszt tych odpadów;
7)
wbrew przepisowi art. 19 publiczne kampanie edukacyjne ust. 4 w danym roku kalendarzowym nie przeznacza na publiczne kampanie edukacyjne lub nie przekazuje na odrębny rachunek marszałka województwa łącznie co najmniej 2% wartości netto opakowań wprowadzonych do obrotu w poprzednim roku kalendarzowym;
8)
wbrew przepisowi art. 22 ewidencja masy wprowadzonych do obrotu opakowań ust. 1 nie prowadzi ewidencji obejmującej informacje o masie opakowań, w których wprowadził do obrotu produkty w danym roku kalendarzowym;
9)
wbrew przepisom art. 23 ustalanie masy wprowadzonych do obrotu opakowań ust. 4 lub 5 i art. 24 ustalenie eksportowanej masy odpadów opakowaniowych ust. 2 nie wystawia:
a) dokumentu DPR,
b) dokumentu DPO,
c) dokumentu EDPR,
d) dokumentu EDPO
– albo wystawia dokument nierzetelnie;
10)
wbrew przepisom art. 23 ustalanie masy wprowadzonych do obrotu opakowań ust. 10 i art. 24 ustalenie eksportowanej masy odpadów opakowaniowych ust. 9 nie przekazuje marszałkowi województwa egzemplarza:
a) dokumentu DPR,
b) dokumentu DPO,
c) dokumentu EDPR,
d) dokumentu EDPO;
10a)
wbrew przepisowi art. 23 ustalanie masy wprowadzonych do obrotu opakowań ust. 8 nie składa w imieniu wprowadzającego produkty w opakowaniach, organizacji odzysku opakowań, organizacji samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 porozumienia w zakresie systemu zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów opakowaniowych ust. 1, lub wnioskodawcy określonego w art. 23 ustalanie masy wprowadzonych do obrotu opakowań ust. 5, wniosku, o którym mowa w art. 23 ustalanie masy wprowadzonych do obrotu opakowań ust. 4 lub 5;
10b)
wbrew przepisowi art. 24 ustalenie eksportowanej masy odpadów opakowaniowych ust. 7 nie składa w imieniu wprowadzającego produkty w opakowaniach, organizacji odzysku opakowań lub organizacji samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 porozumienia w zakresie systemu zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów opakowaniowych ust. 1, wniosku, o którym mowa w art. 24 ustalenie eksportowanej masy odpadów opakowaniowych ust. 2;
10c)
wbrew przepisowi art. 40a obowiązek pobrania opłaty recyklingowej ust. 1 nie pobiera opłaty recyklingowej od nabywającego torbę na zakupy z tworzywa sztucznego;
11)
wbrew przepisowi art. 41 zakaz dystrybucji produktów w opakowaniach prowadzi dystrybucję produktów w opakowaniach wprowadzanych do obrotu przez wprowadzającego produkty w opakowaniach, który nie jest wpisany do rejestru, z wyjątkiem produktów w opakowaniach, które zostały wprowadzone do obrotu przez tego wprowadzającego przed dniem wykreślenia go z rejestru;
12)
wbrew przepisowi art. 42 informowanie o opakowaniach i odpadach opakowaniowych prowadząc jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, sprzedaje produkty w opakowaniach,
nie przekazując użytkownikom tych produktów informacji o opakowaniach i odpadach opakowaniowych w zakresie:
a) dostępnych systemów zwrotu, zbierania i odzysku, w tym recyklingu, odpadów opakowaniowych,
b) właściwego postępowania z odpadami opakowaniowymi,
c) znaczenia oznaczeń stosowanych na opakowaniach
– co najmniej przez wywieszenie informacji w miejscu sprzedaży;
13)
wbrew przepisowi art. 43 obowiązek przyjmowania odpadów opakowaniowych po środkach niebezpiecznych ust. 1 prowadząc jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, nie przyjmuje od użytkowników
odpadów opakowaniowych po środkach niebezpiecznych będących środkami ochrony roślin;
14)
wbrew przepisowi art. 44 selektywne zbieranie odpadów opakowaniowych prowadząc jednostkę handlu detalicznego o powierzchni handlowej powyżej 2000 midx2 nie prowadzi na własny koszt selektywnego zbierania odpadów opakowaniowych po produktach w opakowaniach, które znajdują się w ofercie handlowej tej jednostki, według rodzajów opakowań, z których powstały odpady;
15)
wbrew przepisowi art. 46 obowiązek przeprowadzenia audytu zewnętrznego ust. 1 nie przeprowadza audytu w terminie określonym w art. 46 obowiązek przeprowadzenia audytu zewnętrznego ust. 2;
16)
wbrew przepisowi art. 46 obowiązek przeprowadzenia audytu zewnętrznego ust. 3 nie przeprowadza audytu w terminie określonym w tym przepisie.
2.
Karze pieniężnej podlega także organizacja odzysku opakowań, która wbrew przepisowi art. 31 przeznaczanie przychodów na kampanie edukacyjne ust. 1 pkt 1, nie przeznacza na publiczne kampanie edukacyjne co najmniej 5% przychodów uzyskanych z przejęcia obowiązków określonych w art. 17 obowiązek zapewnienia odzysku odpadów opakowaniowych ust. 1.
Kary pieniężne wynoszą:
1)
w przypadkach, o których mowa w art. 56 kary pieniężne za naruszenie przepisów ustawy ust. 1 pkt 1, 2-4, 5-10 i 14 - od 10 000 zł do 500 000 zł;
2)
w przypadkach, o których mowa w art. 56 kary pieniężne za naruszenie przepisów ustawy ust. 1 pkt 4a - od 10 000 zł do 50 000 zł;
3)
w przypadkach, o których mowa w art. 56 kary pieniężne za naruszenie przepisów ustawy ust. 1 pkt 10a, 10b i 13 - od 10 000 zł do 1 000 000 zł;
4)
w przypadkach, o których mowa w art. 56 kary pieniężne za naruszenie przepisów ustawy ust. 1 pkt 10c-12 – od 500 zł do 20 000 zł;
5)
w przypadkach, o których mowa w art. 56 kary pieniężne za naruszenie przepisów ustawy ust. 1 pkt 15 i 16 - od 40 000 zł do 750 000 zł;
6)
w przypadkach, o których mowa w art. 56 kary pieniężne za naruszenie przepisów ustawy ust. 2 - od 20 000 zł do 750 000 zł.
1.
Kary pieniężne za czyny, o których mowa w art. 56 kary pieniężne za naruszenie przepisów ustawy ust. 1 pkt 1–10b i 13–16 oraz w ust. 2, wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor ochrony środowiska.
2.
Kary pieniężne za czyny, o których mowa w art. 56 kary pieniężne za naruszenie przepisów ustawy ust. 1 pkt 10c–12, wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor inspekcji handlowej.
3.
(uchylony)
4.
Należności z tytułu kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.
5.
W sprawach dotyczących kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska oraz wojewódzkiemu inspektorowi inspekcji handlowej.
Kto osobie uprawnionej do przeprowadzenia kontroli w zakresie przestrzegania i stosowania przepisów ustawy udaremnia lub utrudnia wykonanie czynności, o których mowa w art. 53 kontrola przestrzegania przepisów ustawy ust. 4, podlega karze grzywny.
1.
Kto wbrew przepisowi art. 78 przepis przejściowy ust. 1 nie składa zawiadomienia o rozpoczęciu działalności polegającej na:
1)
wytwarzaniu, imporcie lub wewnątrzwspólnotowym nabyciu produktów w opakowaniach lub produktów,
2)
odzysku lub recyklingu odpadów opakowaniowych lub odpadów powstałych z produktów,
3)
eksporcie lub wewnątrzwspólnotowej dostawie odpadów opakowaniowych lub odpadów powstałych z produktów w celu poddania ich odzyskowi lub recyklingowi,
4)
działaniu jako organizacja odzysku lub organizacja odzysku opakowań
– podlega karze grzywny.
2.
Tej samej karze podlega ten, kto wbrew przepisowi art. 78 przepis przejściowy ust. 3, nie zgłasza zmiany danych zawartych w dokonanym zawiadomieniu.
Kto, będąc użytkownikiem środka niebezpiecznego będącego środkiem ochrony roślin, nie zwraca odpadów opakowaniowych po tym środku przedsiębiorcy prowadzącemu jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, który sprzedaje środki niebezpieczne w opakowaniach
– podlega karze grzywny.
Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art 59–61, następuje w trybie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2018 r. poz. 475, z późn. zm.).
Szukaj: Filtry
Ładowanie ...