• Rozporządzenie Prezesa Ra...
  06.04.2020

Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów w sprawie aplikacji eksperckiej i asesury oraz oceny wykonywanych przez asesora czynności eksperta w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej

Stan prawny aktualny na dzień: 06.04.2020

Dz.U.2002.91.810 - Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 czerwca 2002 r. w sprawie aplikacji eksperckiej i asesury oraz oceny wykonywanych przez asesora czynności eksperta w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej

Obserwuj akt

Na podstawie art. 268 ust. 8 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz. 508 i z 2002 r. Nr 74, poz. 676) zarządza się, co następuje:

Rozporządzenie określa:
1)
szczegółowe zasady, zakres i tryb odbywania aplikacji eksperckiej i asesury, a także składania egzaminów,
2)
wynagrodzenie dla osób przeprowadzających egzamin, o którym mowa w pkt 1,
3)
zasady oceny wykonywanych przez asesora czynności eksperta.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1)
ustawie - rozumie się przez to ustawę z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej,
2)
Urzędzie Patentowym - rozumie się przez to Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej.
1.
Aplikacja ekspercka, zwana dalej "aplikacją", polega na wykonywaniu przez kandydata na eksperta, pod kierunkiem przydzielonego opiekuna aplikacji, czynności będących przedmiotem pracy eksperta na danym stanowisku, w których trakcie ma on uzyskać potrzebną wiedzę i umiejętność samodzielnej pracy.
2.
Aplikacja rozpoczyna się z dniem nawiązania stosunku pracy z kandydatem na eksperta, zwanym dalej "aplikantem".
1.
Opiekuna aplikacji, o którym mowa w § 3 ust. 1, wyznacza spośród ekspertów i asesorów zatrudnionych w komórce organizacyjnej, do której przydzielono aplikanta, kierownik tej komórki.
2.
W trakcie aplikacji aplikant uczestniczy w organizowanych dla aplikantów zajęciach teoretycznych i praktycznych oraz konsultacjach i podlega wewnętrznym okresowym sprawdzianom nabytej wiedzy.
3.
Aplikant, który nie ma potwierdzonego odbycia służby przygotowawczej przewidzianej dla pracowników służby cywilnej lub nie był z niej zwolniony, jest obowiązany w toku aplikacji uczestniczyć we wskazanych szkoleniach z tego zakresu.
4.
Szczegółowy przebieg aplikacji planuje i organizuje kierownik komórki organizacyjnej, w której aplikant jest zatrudniony, wraz z opiekunem aplikacji, który w szczególności wyznacza aplikantowi sprawy do załatwienia oraz wskazuje akty prawne, przykłady orzecznictwa i literaturę, z którymi aplikant powinien się zapoznać.
1.
Przebieg aplikacji powinien być systematycznie odnotowywany na indywidualnej karcie, zwanej dalej "arkuszem aplikacji", obrazującej udział aplikanta w procesie przygotowania do samodzielnego wykonywania zadań eksperta.
2.
Arkusz aplikacji powinien zawierać:
1)
imię i nazwisko aplikanta,
2)
imię i nazwisko opiekuna aplikacji,
3)
datę rozpoczęcia aplikacji,
4)
oceny z wewnętrznych okresowych sprawdzianów w określonych tematach,
5)
wyszczególnienie udziału w konsultacjach, z podaniem ich przedmiotu,
6)
wyszczególnienie udziału w szkoleniach,
7)
wyszczególnienie udziału w rozprawach w Naczelnym Sądzie Administracyjnym,
8)
ogólną opinię o przebiegu aplikacji, z oceną stopnia przygotowania aplikanta do samodzielnej pracy.
3.
Ogólną opinię, o której mowa w ust. 2 pkt 8, sporządza opiekun aplikacji w każdym przypadku ubiegania się przez aplikanta o skrócenie aplikacji, a w innym przypadku na 2 miesiące przed upływem 3 lat od rozpoczęcia aplikacji.
Arkusz aplikacji z zawartą ogólną opinią, o której mowa w § 5 ust. 2 pkt 8, kierownik komórki organizacyjnej, w której aplikant jest zatrudniony, przedstawia Prezesowi Urzędu Patentowego z wnioskiem o powołanie komisji egzaminacyjnej w celu przeprowadzenia egzaminu.
1.
Prezes Urzędu Patentowego powołuje komisję egzaminacyjną w składzie: przewodniczący i dwóch członków, spośród pracowników Urzędu Patentowego, wyróżniających się znajomością problematyki objętej aplikacją, w szczególności ekspertów. Do składu komisji nie może być powołany opiekun aplikacji, który może być jednak obecny przy egzaminie.
2.
Komisja egzaminacyjna, o której mowa w ust. 1, wyznacza, w ciągu miesiąca od powołania komisji, termin i miejsce egzaminu oraz zawiadamia o tym aplikanta co najmniej na 7 dni przed tym terminem. Z ważnych przyczyn termin egzaminu może być przesunięty.
1.
Egzamin odbywa się według planu opracowanego przez przewodniczącego komisji egzaminacyjnej i zaakceptowanego przez Prezesa Urzędu Patentowego.
2.
Plan egzaminu, o którym mowa w ust. 1, powinien określać datę jego rozpoczęcia oraz wykaz poszczególnych zadań, które będą wyznaczone aplikantowi do wykonania, w celu sprawdzenia jego umiejętności samodzielnej pracy.
3.
Egzamin obejmuje sprawdzian wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych w zakresie potrzebnym do pracy na danym stanowisku i dotyczy w szczególności:
1)
znajomości przepisów i umiejętności ich interpretacji,
2)
umiejętności praktycznego zastosowania wiedzy zdobytej podczas aplikacji oraz znajomości orzecznictwa,
3)
znajomości ogólnych wytycznych Prezesa Urzędu Patentowego,
4)
znajomości i umiejętności zastosowania w praktyce przyjętych klasyfikacji oraz istniejących katalogów i baz danych,
5)
umiejętności praktycznego wykorzystania przy wykonywaniu zadań znajomości języków obcych,
6)
umiejętności prawidłowego stosowania norm procesowych oraz prawidłowego podejmowania decyzji merytorycznych,
7)
umiejętności precyzyjnego i jasnego formułowania wypowiedzi pisemnych.
4.
Poszczególne elementy wiedzy i umiejętności, o których mowa w ust. 3, podlegają ocenom cząstkowym. Oceny cząstkowe przyjmuje się jako średnią arytmetyczną ocen wskazanych przez poszczególnych członków komisji egzaminacyjnej w pięciostopniowej skali ocen (od 1 do 5), przyjmując ocenę 3 jako dostateczną.
5.
Sprawdzian umiejętności praktycznych odbywa się na stanowisku pracy aplikanta.
6.
Sprawdzian, o którym mowa w ust. 5, obejmuje wykonywanie zadań wyznaczonych przez komisję egzaminacyjną spośród spraw aktualnie załatwianych przez aplikanta oraz zadań określonych w planie egzaminu, o którym mowa w ust. 2.
7.
Egzamin może być rozłożony w czasie, ale powinien się zakończyć najpóźniej w ciągu 5 dni od dnia rozpoczęcia.
1.
Po zakończeniu egzaminu komisja egzaminacyjna, po przeprowadzonej naradzie, sporządza arkusz ocen oraz ustala końcowy wynik egzaminu w drodze głosowania.
2.
Głosowanie odbywa się większością głosów. Do ustalenia wyniku końcowego nie stosuje się skali ocen.
3.
Arkusz ocen, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać:
1)
imię i nazwisko aplikanta,
2)
datę egzaminu,
3)
skład komisji egzaminacyjnej,
4)
oceny cząstkowe dotyczące poszczególnych elementów wiedzy i umiejętności aplikanta, o których mowa w § 8 ust. 4,
5)
końcowy wynik egzaminu,
6)
podpisy przewodniczącego i członków komisji egzaminacyjnej oraz datę.
4.
O wyniku egzaminu informuje aplikanta ustnie przewodniczący komisji egzaminacyjnej.
5.
Aplikant, który zdał egzamin, otrzymuje zaświadczenie o pozytywnym ukończeniu aplikacji eksperckiej.
6.
Arkusz ocen, a także kopia zaświadczenia, o którym mowa w ust. 5, podlegają włączeniu do akt osobowych aplikanta.
Osoby powołane do komisji egzaminacyjnej otrzymują za przeprowadzenie egzaminu wynagrodzenie w następującej wysokości: przewodniczący - 30%, członkowie - po 15% najniższego wynagrodzenia określonego na podstawie Kodeksu pracy.
W okresie aplikacji po niezdanym egzaminie i do powtórnego egzaminu, o którym mowa w art. 267 aplikacja ekspercka, ust. 3 ustawy, stosuje się odpowiednio § 5-10.
Czynności w zakresie orzekania, wykonywane przez asesora w okresie asesury, podlegają ocenie dokonywanej przez opiekuna asesury wyznaczonego spośród ekspertów zgodnie z § 4 ust. 1.
1.
Przedmiotem oceny, o której mowa w § 12, powinny być, z zastrzeżeniem ust. 2, przynajmniej dwie sprawy wybrane losowo raz w miesiącu, spośród spraw załatwionych przez asesora w miesiącu ubiegłym.
2.
Przynajmniej jedna ze spraw, o których mowa w ust. 1, powinna być wybrana spośród tych, które zostały przez asesora załatwione pozytywnie.
3.
Przez sprawy załatwione przez asesora rozumie się również sprawy załatwiane pod jego kierunkiem przez aplikantów, zgodnie z § 3 ust. 1.
4.
Ocena, o której mowa w § 12, jest sporządzana na piśmie i powinna zawierać:
1)
oznaczenie sprawy,
2)
imię i nazwisko asesora,
3)
stwierdzenie o prawidłowym lub nieprawidłowym załatwieniu sprawy,
4)
opinię co do zgodności trybu załatwiania sprawy z przepisami prawa i zasadami ekonomii postępowania,
5)
opinię co do poprawności zbadania sprawy oraz właściwego formułowania i wyciągania wniosków,
6)
wszelkie inne spostrzeżenia, jakie nasunęły się opiekunowi asesury w toku analizy sprawy,
7)
podpis opiekuna asesury i datę.
5.
Ocena, o której mowa w § 12, jest udostępniana asesorowi, który może się do niej ustosunkować i złożyć na piśmie wyjaśnienia i uwagi.
6.
Sporządzane oceny oraz składane do nich wyjaśnienia lub uwagi włącza się do akt przeznaczonych na dokumentację, związaną z przebiegiem asesury, przechowywanych w komórce organizacyjnej, w której asesor jest zatrudniony. Do akt tych włącza się również notatki, sporządzone przez opiekuna asesury, o każdej sprawie załatwionej przez asesora, która była przedmiotem ponownego rozpatrywania w Izbie Odwoławczej, skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego lub rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego.
7.
Notatki, o których mowa w ust. 6, powinny zawierać omówienie wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, wyniku skargi lub rewizji nadzwyczajnej oraz opinię co do poprawności działania lub popełnionych przez asesora błędów przy załatwianiu sprawy.
Oceny przebiegu asesury po upływie dwóch lat dokonuje, na podstawie akt, o których mowa w § 13 ust. 6, oraz opinii opiekuna asesury, kierownik komórki organizacyjnej, w której asesor jest zatrudniony, i przedstawia Prezesowi Urzędu Patentowego wniosek o powołanie asesora na stanowisko eksperta, o odwołanie ze stanowiska asesora albo o przed.łużenie okresu asesury na czas określony
1.
W przypadku przeniesienia eksperta na inne stanowisko eksperckie, na którym powierzony do wykonywania zakres zadań nie pokrywa się w pełni z zakresem odbytej aplikacji i asesury, wymagane jest:
1)
odbycie aplikacji uzupełniającej według indywidualnego programu,
2)
złożenie z tego zakresu egzaminu,
3)
odbycie asesury przez okres przewidziany w ustawie.
2.
Do aplikacji uzupełniającej i asesury przepisy § 3 ust. 1 i § 4-14 stosuje się odpowiednio.
Przepisy rozporządzenia stosuje się odpowiednio do osób, które w dniu wejścia w życie ustawy posiadały uprawnienie do orzekania na podstawie dotychczasowych przepisów i podlegają egzaminowi, o którym mowa w art. 323 przepis przejściowy ust. 3 ustawy, oraz do osób, które odbywały w tym czasie praktykę przed uzyskaniem takich uprawnień. Dotychczasowy okres praktyki może być zaliczony w całości lub w części do okresu wymaganej aplikacji.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Szukaj: Filtry
Ładowanie ...