• Prawo ochrony środowiska
  18.11.2019

Prawo ochrony środowiska

Stan prawny aktualny na dzień: 18.11.2019

Dz.U.2019.0.1396 t.j. - Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

Dział II. Opłaty za korzystanie ze środowiska

Rozdział 1. Wnoszenie opłat

1.
Podmiot korzystający ze środowiska ustala we własnym zakresie wysokość należnej opłaty i wnosi ją na rachunek właściwego urzędu marszałkowskiego.
2.
Osoby fizyczne niebędące przedsiębiorcami ponoszą opłaty za korzystanie ze środowiska w zakresie, w jakim korzystanie wymaga pozwolenia na wprowadzanie substancji lub energii do środowiska.
Orzeczenia: 44 Porównania: 1
1.
Opłatę ustala się według stawek obowiązujących w okresie, w którym korzystanie ze środowiska miało miejsce.
2.
Podmiot korzystający ze środowiska wnosi opłatę za dany rok kalendarzowy do dnia 31 marca następnego roku.
3.
Opłatę za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza ustala się na podstawie wielkości rocznej rzeczywistej emisji, określonej w raporcie, o którym mowa w art. 7 zasada ponoszenia kosztów przy zanieczyszczaniu środowiska ust. 1 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji.
4.
(uchylony)
Orzeczenia: 35 Porównania: 1
1.
Prowadzący instalację albo operator statku powietrznego, który nie rozliczył wielkości emisji gazów cieplarnianych objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji zgodnie z art. 0 _ 92 ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, wnosi opłatę za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza w zakresie emisji tych gazów w danym roku kalendarzowym do dnia 30 kwietnia następnego roku albo w terminie 14 dni, licząc od dnia następującego po upływie terminu rozliczenia wielkości emisji, o którym mowa w art. 92 ust. 5 tej ustawy.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, opłatę za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza ustala się jako iloczyn ilości wprowadzonego gazu cieplarnianego wyrażanego w ekwiwalencie w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji i obowiązującej stawki opłat za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza w zakresie emisji dwutlenku węgla w danym roku kalendarzowym.

1.
Prowadzący instalację albo operator statku powietrznego, który zwrócił nadmiarowo wydane uprawnienia do emisji, o których mowa w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, pomniejsza wysokość opłaty, o której mowa w art. 274 wysokość opłat za korzystanie ze środowiska i administracyjnych kar pieniężnych ust. 1a, wnoszonej w danym roku o kwotę równą kwocie wniesionej za zwrócone nadmiarowo wydane uprawnienia do emisji.
2.
Jeżeli po dokonaniu pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1, kwota wniesiona za nadmiarowo wydane uprawnienia do emisji, które następnie zostały zwrócone, przekracza kwotę należną za wydanie uprawnień do emisji w roku następnym, resztę kwoty zalicza się na poczet opłaty, o której mowa w art. 274 wysokość opłat za korzystanie ze środowiska i administracyjnych kar pieniężnych ust. 1a, należnej za kolejne lata aż do wyczerpania tej kwoty.
3.
Jeżeli prowadzący instalację albo operator statku powietrznego nie dokona pomniejszeń, o których mowa w ust. 1 albo 2, ze względu na swoją śmierć albo likwidację, kwotę wniesioną za nadmiarowo wydane uprawnienia do emisji zwraca się jego następcy prawnemu w roku następnym.
1.
Podmiot korzystający ze środowiska w terminie, o którym mowa w art. 285 ustalanie i wnoszenie opłat ust. 2, przedkłada marszałkowi województwa:
1)
wykaz zawierający wykorzystane do ustalenia wysokości opłat informacje i dane o zakresie korzystania ze środowiska, w szczególności o:
a) rodzajach substancji wprowadzonych do powietrza i wielkości emisji – w przypadku wprowadzania gazów lub pyłów do powietrza,
b) wielkości emisji gazów cieplarnianych objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji i liczbie uprawnień do emisji – w przypadku wydania uprawnień do emisji,
c) rodzajach i ilości składowanych odpadów – w przypadku składowania odpadów
– oraz o wysokości należnych opłat,
2)
wykaz zawierający zbiorcze zestawienie informacji o zakresie korzystania ze środowiska oraz o wysokości należnych opłat
– z zastrzeżeniem art. 289 wyłączenia wnoszenia opłat, podwyższone opłaty ust. 1.
1a.
Wykazy, o których mowa w ust. 1, marszałek województwa przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska.
2.
Do zobowiązań z tytułu opłat za korzystanie ze środowiska stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jeżeli wynikają one z wykazu o wysokości należnych opłat.
3.
Wykazy, o których mowa w ust. 1, są sporządzane na podstawie:
1)
raportu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji, lub
2)
przepisów wydanych na podstawie art. 25 ust. 4 i art. 29 uchylony ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych oraz stosownie do informacji, o których mowa w art. 26 ust. 4, art. 41 ust. 2, art. 59 ust. 5, art. 70 ust. 12, art. 71 ust. 11 i art. 73 ust. 10 tej ustawy, lub
3)
dokumentów ewidencji odpadów, o której mowa w art. 66 uchylony ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.
4.
Informacje o wysokości należnych opłat zawarte w wykazach, o których mowa w ust. 1, stanowią podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Wykazy, o których mowa w ust. 1, zawierają pouczenie, że informacje w nich zawarte stanowią podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego.
5.
Wykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, w zakresie informacji i danych zawartych w dokumentach ewidencji odpadów, o której mowa w art. 66 obowiązek prowadzenia ewidencji odpadów ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, marszałek województwa przekazuje niezwłocznie wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta właściwemu ze względu na miejsce składowania odpadów.
6.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia:
1)
sposób przedkładania wykazów, o których mowa w ust. 1, i wymagania z tym związane,
2)
formę i postać wykazów, o których mowa w ust. 1,
3)
wzory wykazów, o których mowa w ust. 1
– mając na względzie konieczność ustalenia i weryfikacji zakresu korzystania ze środowiska oraz wysokości należnych opłat, a także jednolitego sposobu ich przedstawiania.
7.
(uchylony)
8.
(uchylony)
Orzeczenia: 27 Porównania: 1
Porównania: 1 Przypisy: 1
Orzeczenia: 11 Porównania: 1 Przypisy: 1
1.
Jeżeli podmiot korzystający ze środowiska, będąc do tego obowiązanym:
1)
nie przedłożył wykazów, o których mowa w art. 286 wykazy danych wykorzystywanych do ustalenia wysokości opłat za korzystanie ze środowiska ust. 1 - marszałek województwa wymierza opłatę, w drodze decyzji, na podstawie własnych ustaleń lub wyników kontroli wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska;
2)
przedłożył wykaz zawierający informacje i dane o zakresie korzystania ze środowiska oraz o wysokości należnych opłat, ale zamieścił w nim informacje lub dane nasuwające zastrzeżenia – marszałek województwa wymierza, w drodze decyzji, na podstawie własnych ustaleń lub wyników kontroli wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, opłatę w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy opłatą należną a wynikającą z wykazu;
3)
nie dokonał rozliczenia wielkości emisji, o którym mowa w art. 92 plan działań krótkoterminowych zarządu województwa ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych − marszałek województwa wymierza opłatę, w drodze decyzji, na podstawie wykazu prowadzących instalacje i operatorów statków powietrznych, którzy nie dopełnili obowiązku rozliczenia wielkości emisji, przekazanego przez Krajowy ośrodek bilansowania i zarządzania emisjami, o którym mowa w art. 3 zadania Krajowego Ośrodka bilansowania i zarządzania emisjami ust. 1 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji.
2.
Marszałek województwa dokonuje ustaleń własnych na podstawie:
1)
pomiarów dokonywanych przez organy administracji lub przez podmiot korzystający ze środowiska obowiązany do poniesienia opłat;
2)
innych danych technicznych i technologicznych.
3.
Kopię decyzji, o której mowa w ust. 1, marszałek województwa przedstawia niezwłocznie wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska.
Orzeczenia: 53 Porównania: 1 Przypisy: 1
1.
Nie wnosi się opłat z tytułu tych rodzajów korzystania ze środowiska spośród wymienionych w art. 273 opłata za korzystanie ze środowiska ust. 1, których roczna wysokość wnoszona na rachunek urzędu marszałkowskiego nie przekracza 800 zł. W przypadku gdy roczna wysokość opłaty z tytułu każdego z rodzajów korzystania ze środowiska spośród wymienionych w art. 273 opłata za korzystanie ze środowiska ust. 1 nie przekracza 100 zł, nie przedkłada się także wykazów, o których mowa w art. 286 wykazy danych wykorzystywanych do ustalenia wysokości opłat za korzystanie ze środowiska ust. 1.
2.
Sejmik województwa może, w drodze aktu prawa miejscowego, uchwalić podwyższenie kwoty, o której mowa w ust. 1, jednak nie więcej niż do 50 %.
Orzeczenia: 1 Porównania: 1

Rozdział 2. Stawki opłat za korzystanie ze środowiska

1.
Górne jednostkowe stawki opłat wynoszą, z zastrzeżeniem art. 291 podwyższanie stawek opłat ust. 1:
1)
273 zł za 1 kg gazów lub pyłów wprowadzanych do powietrza;
2)
(uchylony)
3)
(uchylony)
4)
200 zł za umieszczenie 1 Mg odpadów na składowisku;
5)
(uchylony)
6)
(uchylony)
7)
(uchylony)
8)
(uchylony
2.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzeń:
1)
określi jednostkowe stawki opłat, o których mowa w ust. 1;
2)
może różnicować wysokość stawek opłat w zależności od:
a) rodzaju gazów, pyłów, odpadów lub substancji w ściekach i temperatury ścieków,
b) (uchylona)
c) (uchylona)
d) części obszaru kraju,
e) (uchylona)
f) rodzaju opłaty,
g) roku obowiązywania stawki opłat.
3.
Rada Ministrów, wydając rozporządzenia, o których mowa w ust. 2, uwzględnia:
1)
(uchylony)
2)
uciążliwość gazów, pyłów oraz odpadów dla środowiska;
3)
(uchylony)
4)
możliwości techniczne lub technologiczne oraz ekologiczną lub ekonomiczną racjonalność odzysku odpadów.
4.
(uchylony)
Orzeczenia: 2 Porównania: 1 Przypisy: 2
1.
Stawki opłat, ustalone w art. 290 górne stawki opłat, ust. 1 oraz określone na podstawie art. 290 górne stawki opłat, ust. 2, za rok poprzedni, podlegają z dniem 1 stycznia każdego roku podwyższeniu w stopniu odpowiadającym średniorocznemu wskaźnikowi cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w formie komunikatu, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
2.
Minister właściwy do spraw środowiska, nie później niż do dnia 31 października każdego roku, ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wysokość stawek opłat na rok następny, uwzględniając dotychczasowe zmiany wysokości stawek oraz zasadę, o której mowa w ust. 1.
Orzeczenia: 1 Porównania: 1

Rozdział 3. Opłaty podwyższone

W przypadku braku wymaganego pozwolenia podmiot korzystający ze środowiska ponosi opłaty podwyższone o 500% za:
1)
wprowadzanie do powietrza gazów lub pyłów.
2)
(uchylony)
Orzeczenia: 25 Porównania: 1 Przypisy: 2
1.
Za składowanie odpadów bez uzyskania decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów podmiot korzystający ze środowiska ponosi, z zastrzeżeniem ust. 3-5, opłaty podwyższone w wysokości 0,05 jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie odpadów na składowisku za każdą dobę składowania.
2.
Magazynowanie odpadów bez wymaganej decyzji określającej sposób i miejsce magazynowania traktuje się jako składowanie odpadów bez wymaganej decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska, z zastrzeżeniem ust. 3.
3.
Za składowanie odpadów w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym podmiot korzystający ze środowiska ponosi opłaty podwyższone w wysokości 0,7 jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie odpadów na składowisku za każdą tonę odpadów i za każdą dobę składowania.
4.
W przypadku pozbycia się odpadów:
1)
nad brzegami zbiorników wodnych, w szczególności w strefach ochronnych ujęć wód i na terenach wypływu wód z warstw wodonośnych,
2)
na terenach parków narodowych i rezerwatów przyrody,
3)
na terenach leśnych albo uzdrowiskowych lub na terenach rekreacyjno-wypoczynkowych
– podmiot korzystający ze środowiska ponosi opłaty podwyższone w wysokości 1,0 jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie odpadów na składowisku za każdą tonę odpadów i za każdą dobę składowania.
5.
Podmiot korzystający ze środowiska w przypadku pozbycia się odpadów do śródlądowych wód powierzchniowych i podziemnych, morskich wód wewnętrznych lub wód morza terytorialnego ponosi opłatę podwyższoną w wysokości 100- krotnej jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie odpadów na składowisku.
6.
Przepisy ust. 3–5 stosuje się odpowiednio, jeżeli składowanie odpadów jest zabronione na podstawie ustawy o odpadach.
7.
Opłatę podwyższoną ponosi się niezależnie od opłaty za umieszczenie odpadów na składowisku.
Orzeczenia: 17 Porównania: 1 Przypisy: 3

Rozdział 4. Przepisy szczególne dotyczące opłat za składowanie odpadów

Orzeczenia: 1 Porównania: 1
Orzeczenia: 8 Porównania: 1
Orzeczenia: 1 Porównania: 1
Opłatę za składowanie odpadów ponosi się za umieszczenie odpadów na składowisku, z zastrzeżeniem art. 293 odpady, ust. 1 i 3–5.
Orzeczenia: 6 Porównania: 1
1.
Zwolnione z opłaty za składowanie odpadów jest umieszczanie na składowisku odpadów wydobytych ze składowiska lub zwałowiska niespełniającego wymagań ochrony środowiska.
2.
Odpady, o których mowa w ust. 1, przed umieszczeniem ich na składowisku odpadów spełniającym wymagania ochrony środowiska, mogą być poddane procesom przekształceń biologicznych, fizycznych lub chemicznych.
Porównania: 1
Szukaj: Filtry
Ładowanie ...