• Ustawa o kinematografii
  30.10.2020

Ustawa o kinematografii

Stan prawny aktualny na dzień: 30.10.2020

Dz.U.2019.0.2199 t.j. - Ustawa z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii

Obserwuj akt

Rozdział 2. Polski Instytut Sztuki Filmowej

1.
W celu wspierania rozwoju kinematografii tworzy się Polski Instytut Sztuki Filmowej, zwany dalej "Instytutem", będący państwową osobą prawną.
2.
Siedzibą Instytutu jest miasto stołeczne Warszawa.
1.
Instytut realizuje zadania z zakresu polityki państwa w dziedzinie kinematografii, w szczególności przez:
1)
tworzenie warunków do rozwoju polskiej produkcji filmów i koprodukcji filmowej;
2)
inspirowanie i wspieranie rozwoju wszystkich gatunków polskiej twórczości filmowej, a w szczególności filmów artystycznych w tym przygotowania projektów filmowych, produkcji filmów i rozpowszechniania filmów;
3)
wspieranie działań mających na celu tworzenie warunków powszechnego dostępu do dorobku polskiej, europejskiej i światowej sztuki filmowej;
4)
wspieranie debiutów filmowych oraz rozwoju artystycznego młodych twórców filmowych;
5)
promocję polskiej twórczości filmowej;
6)
dofinansowywanie przedsięwzięć z zakresu przygotowania projektów filmowych, produkcji filmów, dystrybucji filmów i rozpowszechniania filmów, promocji polskiej twórczości filmowej i upowszechniania kultury filmowej, w tym produkcji filmów podejmowanych przez środowiska polonijne;
7)
świadczenie usług eksperckich organom administracji publicznej;
8)
wspieranie utrzymywania archiwów filmowych;
9)
wspieranie rozwoju potencjału polskiego niezależnego przemysłu kinematograficznego, a w szczególności małych i średnich przedsiębiorców działających w kinematografii;
10)
wspieranie produkcji audiowizualnej na zasadach określonych w ustawie z dnia 9 listopada 2018 r. o finansowym wspieraniu produkcji audiowizualnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 50);
11)
nadawanie każdemu filmowi wyświetlanemu w kinie indywidualnego identyfikatora publikowanego na stronie podmiotowej Instytutu w Biuletynie Informacji Publicznej.
2.
Instytut, w zakresie realizacji zadań, o których mowa w ust. 1, współpracuje z organami administracji rządowej i jednostkami samorządu terytorialnego.
1.
Instytut samodzielnie gospodaruje mieniem oraz prowadzi samodzielną gospodarkę w ramach posiadanych środków, kierując się zasadą efektywnego ich wykorzystania.
2.
Instytut nie może wykonywać działalności gospodarczej.
1.
Nadzór nad działalnością Instytutu sprawuje minister.
2.
Minister, w terminie 30 dni, bada uchwały podejmowane przez Radę Instytutu i przesyłane mu niezwłocznie przez ten organ, w zakresie zgodności z prawem, i stwierdza nieważność uchwały w całości lub w części, jeżeli narusza ona prawo lub stwarza zagrożenie wystąpienia ujemnego wyniku finansowego.
3.
Minister zatwierdza roczny plan działalności oraz projekt rocznego planu finansowego Instytutu; zatwierdzony projekt rocznego planu finansowego Instytutu jest przekazywany ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych w trybie określonym w przepisach dotyczących prac nad projektem ustawy budżetowej.
4.
Minister rozpatruje i zatwierdza roczne sprawozdanie z działalności oraz roczne sprawozdanie finansowe Instytutu.
5.
Minister wskazuje biegłego rewidenta do badania rocznego sprawozdania finansowego.
1.
Instytut działa na podstawie ustawy i statutu.
2.
Minister, w drodze zarządzenia, nadaje Instytutowi statut, w którym określa w szczególności:
1)
szczegółowy zakres działania Instytutu,
2)
organizację wewnętrzną Instytutu,
3)
szczegółowe zadania organów Instytutu oraz tryb ich działania
- uwzględniając stworzenie właściwych warunków do prawidłowej realizacji zadań przez Instytut.
3.
(uchylony)
Organami Instytutu są:
1)
Dyrektor Instytutu, zwany dalej "Dyrektorem";
2)
Rada Instytutu, zwana dalej "Radą".
1.
Dyrektor kieruje Instytutem i reprezentuje go na zewnątrz.
2.
Do zadań Dyrektora należy w szczególności:
1)
opracowanie rocznego planu działalności oraz projektu rocznego planu finansowego Instytutu, a także występowanie do ministra z wnioskami w sprawie wysokości dotacji na realizację zadań Instytutu;
2)
sporządzanie rocznego sprawozdania z działalności Instytutu oraz rocznego sprawozdania finansowego Instytutu;
3)
dofinansowywanie przedsięwzięć z zakresu przygotowania projektów filmowych, produkcji filmów, dystrybucji i rozpowszechniania filmów, promocji twórczości filmowej oraz upowszechniania kultury filmowej, po zasięgnięciu opinii ekspertów wskazanych przez ministra spośród przedstawicieli środowisk filmowych;
4)
sprawowanie zarządu majątkiem Instytutu;
5)
prowadzenie gospodarki finansowej Instytutu.
3.
Dyrektor może ustanawiać stypendia i nagrody ze środków Instytutu.
1.
Dyrektora powołuje minister po przeprowadzeniu konkursu. Komisję konkursową powołuje minister, w szczególności spośród kandydatów zgłoszonych przez środowiska filmowe, w tym twórców i producentów filmowych oraz związki zawodowe działające w kinematografii.
2.
Kadencja Dyrektora trwa 5 lat.
3.
Funkcję Dyrektora można pełnić nie więcej niż przez dwie kadencje.
4.
Zastępcę Dyrektora powołuje i odwołuje minister na wniosek Dyrektora.
5.
Dyrektor i jego zastępca są zatrudniani na podstawie powołania, z tym że do Dyrektora nie stosuje się art. 70 odwołanie ze stanowiska pracownika zatrudnionego na podstawie powołania, § 1 Kodeksu pracy.
6.
Minister może odwołać Dyrektora, po zasięgnięciu opinii Rady, przed upływem kadencji w przypadku:
1)
działania z naruszeniem prawa;
2)
zrzeczenia się funkcji;
3)
choroby uniemożliwiającej sprawowanie funkcji;
4)
skazania prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;
5)
niezatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego Instytutu;
6)
negatywnej opinii Rady w zakresie, o którym mowa w art. 17 zadania Rady Instytutu, ust. 1 pkt 3.
7.
W przypadkach, o których mowa w ust. 6, minister może odwołać Dyrektora również na wniosek Rady.
8.
W okresie kierowania Instytutem Dyrektor nie może wykonywać innej działalności związanej z kinematografią, a w szczególności być zatrudniony w instytucjach kultury oraz podmiotach wykonujących działalność gospodarczą w zakresie produkcji filmów i dystrybucji filmów, posiadać akcji lub udziałów w takich podmiotach, a także być członkiem ich organów.
9.
Minister określi, w drodze rozporządzenia, sposób ogłaszania, organizację i tryb przeprowadzania konkursu, a także skład, sposób powołania oraz zadania komisji konkursowej, uwzględniając w szczególności potrzebę sprawnego przeprowadzenia konkursu oraz wszechstronnej oceny kwalifikacji kandydatów.
1.
Rada składa się z jedenastu członków powoływanych na okres 3 lat przez ministra.
2.
W skład Rady minister powołuje:
1)
trzech członków zgłoszonych przez twórców filmowych;
2)
jednego członka zgłoszonego przez producentów filmowych;
3)
jednego członka zgłoszonego przez związki zawodowe działające w sferze kinematografii;
4)
pięciu członków zgłoszonych przez podmioty, o których mowa w art. 19 obowiązek wpłat na rzecz Instytutu, ust. 1-5;
5)
jednego członka reprezentującego ministra.
3.
Pracami Rady kieruje przewodniczący wybierany przez Radę spośród jej członków w głosowaniu tajnym, zwykłą większością głosów w obecności co najmniej sześciu członków. Rada może w czasie kadencji dokonać, w tym samym trybie, zmiany jej przewodniczącego.
4.
Nie można pełnić funkcji członka Rady przez więcej niż dwie kolejno po sobie następujące kadencje.
5.
Za pełnienie funkcji członka Rady nie przysługuje wynagrodzenie.
1.
Minister może odwołać członka Rady przed upływem kadencji w przypadku:
1)
zrzeczenia się funkcji;
2)
choroby uniemożliwiającej sprawowanie funkcji;
3)
skazania prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe.
2.
W przypadku odwołania członka Rady przed upływem kadencji minister powołuje nowego członka Rady na okres do końca tej kadencji.
1.
Do zadań Rady należy w szczególności:
1)
wytyczanie kierunków działania Instytutu;
2)
opiniowanie rocznego planu działalności oraz projektu rocznego planu finansowego Instytutu;
3)
opiniowanie rocznego sprawozdania z działalności oraz rocznego sprawozdania finansowego Instytutu;
4)
opiniowanie zmian statutu.
2.
Rada może przedstawiać ministrowi, innym organom administracji publicznej i Dyrektorowi stanowiska, opinie lub wnioski we wszystkich sprawach dotyczących Instytutu i kinematografii.
1.
Przychodami Instytutu są:
1)
dotacje podmiotowe z budżetu państwa, przekazywane przez ministra ze środków ujętych w części budżetowej, której jest dysponentem;
2)
przychody z eksploatacji filmów, do których autorskie prawa majątkowe przysługują Instytutowi;
3)
darowizny, spadki i zapisy;
4)
przychody z majątku Instytutu;
5)
środki przyznawane przez ministra z Funduszu Promocji Kultury, o którym mowa w art. 87 Fundusz Promocji Kultury ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 847 i 1495);
6)
wpłaty, o których mowa w art. 19 obowiązek wpłat na rzecz Instytutu ust. 1–5, 6a i 7;
7)
(uchylony)
8)
wpływy z kar nałożonych na podstawie art. 19b kara pieniężna za niedopełnienie obowiązków w zakresie przekazywania danych Instytutowi.
2.
Instytut może otrzymywać dotacje celowe z budżetu państwa na realizację zadań inwestycyjnych.
3.
Koszty działalności Instytutu pokrywane są z przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3 i 4.
1.
Podmiot prowadzący kino dokonuje wpłaty na rzecz Instytutu w wysokości 1,5 % przychodu uzyskanego z tytułu wyświetlania filmów i reklam w kinie, przed podziałem z podmiotem prowadzącym dystrybucję.
2.
Podmiot prowadzący dystrybucję dokonuje wpłaty na rzecz Instytutu w wysokości 1,5 % przychodu uzyskanego ze sprzedaży oraz wynajmu nośników z nagranymi na nich filmami oraz z umów upoważniających inne podmioty do takiej sprzedaży lub wynajmu.
3.
Nadawca programu telewizyjnego dokonuje wpłaty na rzecz Instytutu w wysokości 1,5 % przychodu uzyskanego z tytułu emisji reklam, telesprzedaży i audycji sponsorowanych albo przychodu pochodzącego z pobranych bezpośrednio od abonentów opłat za dostęp do nadawanych programów, jeżeli przychód ten w danym okresie rozliczeniowym jest wyższy.
4.
Operator platformy cyfrowej dokonuje wpłaty na rzecz Instytutu w wysokości 1,5 % przychodu uzyskanego z tytułu przychodów pochodzących z opłat za dostęp do programów telewizyjnych nadawanych lub reemitowanych na platformie cyfrowej.
5.
Operator telewizji kablowej dokonuje wpłaty na rzecz Instytutu w wysokości 1,5 % przychodu uzyskanego z tytułu przychodów pochodzących z opłat za dostęp do reemitowanych programów telewizyjnych oraz świadczenia usług reemisji.
6.
(uchylony)
6a.
Podmiot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żądanie dokonuje wpłaty na rzecz Instytutu w wysokości 1,5% przychodu uzyskanego z tytułu opłat za dostęp do udostępnianych publicznie audiowizualnych usług medialnych na żądanie albo przychodu uzyskanego z tytułu emisji przekazów handlowych, jeżeli ten przychód w danym okresie rozliczeniowym jest wyższy.
6b.
Podmiot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żądanie posiadający siedzibę w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej dokonuje wpłaty, o której mowa w ust. 6a, ustalanej na podstawie przychodów uzyskiwanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
6c.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 6a i 6b, nie ma zastosowania do podmiotu dostarczającego audiowizualną usługę medialną na żądanie:
1)
będącego mikroprzedsiębiorcą w rozumieniu art. 7 objaśnienie pojęć ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 424) lub
2)
którego liczba użytkowników wszystkich udostępnianych publicznie przez niego audiowizualnych usług medialnych na żądanie w roku poprzedzającym rok, w którym jest ustalany obowiązek wpłaty na rzecz Instytutu, nie przekroczyła 1% abonentów usług transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu; liczbę użytkowników usług transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu określa się na podstawie danych z inwentaryzacji, o której mowa w art. 29 inwentaryzacja infrastruktury telekomunikacyjnej i publicznych sieci telekomunikacyjnych ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2410 oraz z 2020 r. poz. 471 i 695).
7.
Publiczny nadawca telewizyjny jest zobowiązany przeznaczyć na produkcję filmów nie mniej niż 1,5 % rocznych wpływów z abonamentu za posiadanie odbiorników telewizyjnych. Z wykonania tego obowiązku nadawca przekazuje Dyrektorowi roczne sprawozdanie w terminie do końca pierwszego kwartału roku kalendarzowego. W przypadku gdy kwota, o której mowa w zdaniu pierwszym, nie zostanie w całości wydatkowana na produkcję filmów, nadawca przekazuje Instytutowi różnicę wynikającą z rozliczenia w terminie 1 miesiąca po upływie pierwszego kwartału roku kalendarzowego.
8.
Wpłaty, o których mowa w ust. 1–5 i 6a, są przekazywane w okresach kwartalnych w terminie 30 dni po upływie kwartału.
9.
Do należności z tytułu wpłat, o których mowa w ust. 1–5, 6a i 7, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), z tym że uprawnienia organu podatkowego przysługują Dyrektorowi, a uprawnienia organu odwoławczego – ministrowi.
10.
Wpłaty, o których mowa w ust. 1–5, 6a i 7, stanowią koszty uzyskania przychodów, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, w dacie ich poniesienia.
1.
Podmiot prowadzący kino przekazuje Instytutowi:
1)
dzienne dane o liczbie widzów, liczbie sprzedanych biletów i zaakceptowanych znakach legitymacyjnych oraz przychodach z tytułu sprzedaży biletów w odniesieniu do każdego filmu wyświetlanego w danym dniu;
2)
miesięczne dane o przychodach z tytułu wyświetlania filmów i reklam w kinie.
2.
Jeżeli podmiot prowadzi więcej niż jedno kino przekazuje Instytutowi dane, o których mowa w ust. 1, odrębnie dla każdego kina.
3.
Dane, o których mowa w ust. 1:
1)
pkt 1, są przekazywane dwa razy w tygodniu: w pierwszym dniu, który nie jest dniem wolnym od pracy, następującym po każdej niedzieli – za piątek, sobotę i niedzielę, oraz w dniu, który nie jest dniem wolnym od pracy, poprzedzającym każdą sobotę – za poniedziałek, wtorek, środę i czwartek,
2)
pkt 2, są przekazywane w pierwszym dniu miesiąca, który nie jest dniem wolnym od pracy, następującym po miesiącu, którego dotyczą
– za pośrednictwem systemu teleinformatycznego przy użyciu dokumentów elektronicznych w rozumieniu art. 3 katalog pojęć ustawowych pkt 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 570 oraz z 2018 r. poz. 1000, 1544 i 1669) albo przez formularz elektroniczny udostępniony na stronie podmiotowej Instytutu w Biuletynie Informacji Publicznej.
3a.
W przypadku nieosiągania przez podmiot prowadzący kino przychodów, o których mowa w ust. 1, lub gdy wszystkie dane, o których mowa w ust. 1, jakie zobowiązany jest podmiot prowadzący kino przekazywać Instytutowi wynoszą 0, podmiot prowadzący kino jest zwolniony z konieczności przesyłania danych w okresach, o których mowa w ust. 3. W przypadku osiągnięcia przez podmiot prowadzący kino przychodów, o których mowa w ust. 1, lub gdy jakakolwiek dana, o której mowa w ust. 1, wynosi więcej niż 0, podmiot prowadzący kino jest zobowiązany niezwłocznie rozpocząć przekazywanie danych, o których mowa w ust. 1
4.
Minister określi, w drodze rozporządzenia:
1)
elektroniczny format przekazywania danych, o których mowa w ust. 1,
2)
wzór formularzy służących do przekazywania Instytutowi danych, o których mowa w ust. 1, wraz z objaśnieniami co do sposobu ich wypełniania
– uwzględniając konieczność uproszczenia, usprawnienia i ujednolicenia procesu przekazywania danych.
1.
Podmiot prowadzący kino, który nie przekaże danych, o których mowa w art. 19a dane przekazywane Instytutowi przez podmiot prowadzący kino, albo nie przekaże ich w terminie – podlega karze pieniężnej w wysokości od 1000 do 100 000 zł.
2.
Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, nakłada w drodze decyzji Dyrektor.
3.
Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych Dyrektor uwzględnia wcześniejsze naruszenia obowiązków przekazywania danych przez podmiot prowadzący kino, zakres i rodzaj danych nieprzekazanych albo nieprzekazanych w terminie oraz rozmiar działalności prowadzonej przez podmiot.
4.
Karę pieniężną wnosi się na rachunek bankowy Instytutu.
5.
Karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o jej nałożeniu stała się ostateczna.
6.
Do kar pieniężnych stosuje się przepisy działu IVa ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096).
7.
Wierzycielem należności z tytułu kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, w rozumieniu przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jest Instytut.
8.
Organem wyższego stopnia właściwym do rozpatrzenia zażalenia na postanowienie wierzyciela należności z tytułu kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, jest minister.
1.
Podstawą gospodarki finansowej Instytutu jest roczny plan finansowy.
2.
Roczny plan finansowy obejmuje w szczególności:
1)
przychody, w tym dotacje z wyodrębnieniem ich rodzajów;
2)
koszty operacyjne, w tym wydatki na wynagrodzenia i składki naliczane od wynagrodzeń;
3)
wydatki inwestycyjne;
4)
stan środków obrotowych na początek i koniec roku obrotowego.
3.
Rokiem obrotowym Instytutu jest rok kalendarzowy.
4.
Instytut prowadzi rachunkowość na zasadach określonych w przepisach o rachunkowości.
5.
Roczne sprawozdanie finansowe Instytutu podlega badaniu przez biegłego rewidenta.
1.
Instytut tworzy:
1)
fundusz statutowy;
2)
fundusz rezerwowy;
3)
inne fundusze, jeżeli obowiązek ich utworzenia wynika z odrębnych przepisów.
2.
Fundusz statutowy odzwierciedla wartość mienia otrzymanego przez Instytut w momencie utworzenia.
3.
Fundusz statutowy zwiększa się o:
1)
dotacje celowe na inwestycje służące realizacji zadań Instytutu;
2)
wartość mienia otrzymanego nieodpłatnie na podstawie decyzji właściwych organów lub na podstawie odrębnych przepisów;
3)
zysk netto, z uwzględnieniem ust. 5.
4.
Fundusz statutowy zmniejsza się o:
1)
wartość mienia przekazanego nieodpłatnie na podstawie decyzji właściwych organów lub na podstawie odrębnych przepisów;
2)
straty netto nieznajdujące pokrycia w funduszu rezerwowym.
5.
Fundusz rezerwowy tworzy się z zysku netto. Odpis na fundusz rezerwowy nie może być niższy niż 10 % zysku netto. Instytut może zaniechać odpisu, gdy stan funduszu rezerwowego przekroczy równowartość 2 % kosztów działalności Instytutu w roku obrotowym.
6.
Fundusz rezerwowy przeznacza się na pokrycie straty netto.
Szukaj: Filtry
Ładowanie ...